Niemand schilderde het geluk zoals Renoir. Orsay hangt zijn meest geliefde doeken op een rij — met voorop Bal du moulin de la Galette, een van de beroemdste schilderijen ter wereld. Gids langs de zalen, de details die je niet mag missen en de rustige uren.
Vergelijk entreetickets, rondleidingen en combitickets van Tiqets, geautoriseerde wederverkoper — gratis annuleren bij de meeste opties.
| Werk | Jaar | Kijk goed naar |
|---|---|---|
| Bal du moulin de la Galette | 1876 | Het licht dat in vlekken door de acacia's valt — elk gezicht is een vriend van Renoir, heel Montmartre is erbij |
| De schommel | 1876 | Geschilderd in dezelfde zomer, in dezelfde tuin aan de Rue Cortot; dezelfde zonnevlekken, maar dan verticaal |
| Dans in de stad / Dans op het platteland | 1883 | Het onafscheidelijke duo: een koele Suzanne Valadon in de stad, een lachende Aline Charigot (de latere mevrouw Renoir) op het platteland |
| Meisjes aan de piano | 1892 | De eerste staatsopdracht aan Renoir — de officiële kroning van de verstotene van de Salons |
| Gabrielle met de roos | 1911 | De late "parelmoeren" periode: handen vervormd door artritis, het penseel aan zijn pols gebonden |
| Torso in het zonlicht | ca. 1876 | Het naakt waar de kritiek moord en brand om schreeuwde: "rottend vlees" — kijk naar de groene en roze reflecties |
Het Bal du moulin de la Galette is evenzeer een manifest als een feest. In 1876 een volkse guinguette op Montmartre schilderen op historiestukformaat (1,31 m × 1,75 m) betekende: de gewone mensen van de zondag de plek geven die was voorbehouden aan goden en veldslagen. De kritiek verslikte zich; Gustave Caillebotte, schilder en mecenas, kocht het doek — via zijn legaat kwam het in 1894 in de nationale collecties terecht.
Kijk naar de grond: er is geen grijze schaduw te bekennen. De paarse en blauwe vlekken die over de jasjes en het grind dansen, zijn Renoirs technische handtekening — licht, gezeefd door het bladerdak, weergegeven in toetsen van pure kleur. Op tien centimeter is het chaos; op drie meter is het een volmaakte zondagmiddag.
Maak de route compleet met Monet, zijn kompaan in armoede en buitenlucht in de jaren 1870, en de 20 meesterwerken van het museum.
De Renoirs hangen geconcentreerd op de 5e verdieping, in de impressionistengalerij, op een paar meter van de Monets — één ticket, één verdieping, een goed besteed uur. De volgorde die werkt:
Tickets en tijdsloten: alles staat in onze gids over de prijzen; wie haast heeft, leest hoe je de rijen omzeilt.
Sinds maart 2026 is het reserveren van een tijdslot verplicht. Boek je entree vooraf en meld je gewoon met je mobiele ticket bij de ingang.
Op de 5e verdieping, in de impressionistengalerij. Het is een van de meest omstuwde doeken van het museum: mik op de opening of de donderdagavond om er ontspannen bij te komen.
Tientallen schilderijen, plus tekeningen en pastels die bij toerbeurt worden getoond. De topdoeken uit deze gids hangen er vrijwel permanent, uitzonderlijke bruiklenen daargelaten.
Ja, boven aan de Rue Lepic op Montmartre — de molen Blute-Fin staat er nog, en een restaurant draagt de naam van het bal. Reken op 30 minuten metro vanaf Orsay: de pelgrimstocht past prima diezelfde middag.
Het museum wijdt regelmatig tijdelijke tentoonstellingen aan Renoir en zijn kring; ze zijn inbegrepen bij het entreeticket, zolang er plek is. Bekijk de boekingswidget boven aan de pagina voor het actuele aanbod.
Ze hangen op dezelfde verdieping, dus de vraag is snel beantwoord: begin bij wie je het meest trekt zolang de zalen leeg zijn, de ander volgt binnen het kwartier. Onze twee uitgewerkte routes: Monet en deze pagina.